Fiscale regularisatie van buitenlands vermogen: hoe werkt het?

Steeds meer mensen bezitten vermogen in het buitenland. Men denke bijvoorbeeld aan een buitenlandse beleggingsrekening, een zuiders buitenverblijf of nalatenschapsgoederen ingevolge een erfenis van een suikertante in Schotland.

Principieel is er geen probleem met het aanhouden van buitenlandse goederen of gelden – evenwel onder voorbehoud dat alle fiscaal-administratieve verplichtingen ook correct nageleefd worden. Zo geldt bijvoorbeeld voor een buitenlands onroerend goed of een buitenlandse bankrekening een bijkomende meldplicht en zijn de inkomsten die u uit voormelde goederen geniet aan te geven in de Belgische belastingaangifte.

Waarom fiscaal regulariseren?

Waar vervolgens wél problemen kunnen rijzen, is op het moment dat u de buitenlandse geldsommen in België wil aanwenden (bv. voor de aankoop van vastgoed of het beleggen ervan) en ze bijgevolg naar een Belgische bank wil transfereren. Op dat moment zal de bank in het kader van de antiwitwaswetgeving veelal vragen stellen m.b.t. de oorsprong van de gelden. In zoverre niet kan worden aangetoond via welke legitieme transactie de gelden verworven werden (bv. erfenis, aandelenverkoop, Lotto-winst, …), alsook dat de inkomsten van die gelden fiscaal correct werden verwerkt (lees: al dan niet aangegeven en belast), zullen financiële instanties de overdracht of aanname van de gelden in de regel weigeren.

Als ‘redmiddel’ in dergelijke situaties, waarin de oorsprong van gelden niet geheel duidelijk is en/of blijkt dat gelden verkeerdelijk hun belastingregime in België (nog) niet ondergingen, bestaat er de mogelijkheid tot een ‘fiscale regularisatie’ van hun buitenlands vermogen.

Middels zo’n regularisatie kunnen Belgische belastingplichtigen jaren na datum nog onjuistheden of onregelmatigheden uit het verleden spontaan rechtzetten.

Aan de hand van het als dusdanig verkregen regularisatie-attest kan vervolgens t.a.v. de nodige partijen aangetoond worden dat u in het reine bent met fiscus en parket, en de gelden naar België kunnen overkomen.

Wat houdt het regularisatie-attest in?

Regulariseren is dus niet enkel nuttig dan wel noodzakelijk om gelden op uw Belgische bankrekening te krijgen, ook wordt vermeden dat u het voorwerp uitmaakt van een eventuele fiscale controle of strafrechtelijk onderzoek. (bv. voor belastingontduiking, witwassen, …)

Een regularisatie-attest impliceert het verwerven van fiscale en strafrechtelijke immuniteit: door te regulariseren en de daarbij horende verschuldigde belastingen en administratieve boete te betalen, kunnen fiscus of parket u niet langer onderzoeken, belasten, vervolgen of bestraffen. (Uiteraard slechts in de hypothese dat er sprake is van strafbare feiten – wat zeker niet steeds het geval is.)

Het regularisatie-mechanisme is op zich niet noemenswaardig nieuw: er werd in het verleden al viermaal in een regularisatiemogelijkheid voorzien, telkens in tijd beperkt en conform de eigen regels en (boete)tarieven van het desbetreffende regime. Het meest recente regularisatieregime liep af per 31/12/2023.

Sedert 1 augustus 2025 is een nieuw regularisatie-tijdperk aangebroken. Ditmaal niet langer tijdelijk maar in voege voor onbepaalde duur. De noodzaak naar een nieuwe manier tot fiscaal regulariseren vloeit voort uit enerzijds het te dichten gat in de begroting en anderzijds de steeds strengere regels waaraan financiële instellingen onderworpen zijn.

Hoe verloopt de fiscale regularisatie van buitenlands vermogen en wat kost het?

Wat regulariseren?

Alle soorten niet-aangegeven inkomsten (roerende, onroerende, beroepsinkomsten, …), alsook eventueel in het buitenland aanwezig vermogen (kapitalen, onroerende goederen, …).

Hoe regulariseren?

Via het Contactpunt Regularisaties bij de federale overheid.

U dient een duidelijk en onderbouwd dossier inzake de historiek en oorsprong van de kapitalen en inkomsten in kwestie, inclusief stavings- en bewijsstukken. Het belang van de nodige bewijsdocumenten kan niet genoeg benadrukt worden in deze.

Kostprijs regulariseren?

Volgend onderscheid dient gemaakt te worden:

(a) Ten aanzien van fiscaal niet-verjaarde inkomsten zal vooreerst het principieel toepasselijk belastingtarief verschuldigd zijn. Zo gelden voor onroerende of beroepsinkomsten de progressieve tarieven (25% – 40% – 45% – 50%), of voor roerende inkomsten (bv. interesten/dividenden) of diverse inkomsten (bv. bepaalde meerwaarden op aandelen) de vaste, vlakke tarieven. Daarbovenop komt nog een administratieve verhoging of ‘boete’, die het algemeen geldend tarief zal verhogen met 30%.

(b) Voor fiscaal verjaarde kapitalen geldt een tarief van 45%. De fiscale verjaring wordt in het kader van regularisatiedoeleinden bepaald op 7 jaar. Na het verstrijken van 7 jaar heeft de fiscus in beginsel geen controle- of aanslagbevoegdheden meer. Desalniettemin gelden op strafrechtelijk vlak andere termijnen en regels rond verjaring. Zo kunnen voor bepaalde misdrijven langere verjaringstermijnen gelden, kan een verjaringstermijn ‘gestuit’ (lees: verlengd) worden telkens nieuwe onderzoeksdaden gesteld worden, of begint de strafrechtelijke verjaringstermijn pas te lopen wanneer de gecreëerde situatie wordt stopgezet (en dus niet wanneer de strafrechtelijke handeling geïnitieerd is).

Hierdoor kan een regularisatie, ondanks de fiscale verjaring, bijgevolg toch nog interessant en relevant zijn.

Goedkoop is de regularisatie natuurlijk niet, maar ten minste kan u het betrokken vermogen terug beschikbaar maken in een normaal circuit. Neem contact op met onze specialisten als u hierover nog vragen heeft of gebruik wenst te maken van de nieuwe regularisatiemogelijkheid.